Przejście komina przez ścianę drewnianą KTM/COQISOL

Przejście komina przez ścianę drewnianą to punkt zapalny decyzji projektowych: z jednej strony bezpieczeństwo pożarowe i obowiązkowe odległości od materiałów palnych, z drugiej — konieczność zachowania ciągłości izolacji i minimalizacji mostków termicznych. Drugie wyzwanie to dobór właściwego zestawu KTM/COQISOL pod konkretną średnicę rury i układ instalacji, tak aby montaż był prosty, trwały i przewidywalny kosztowo. Trzeci dylemat dotyczy relacji czasu montażu, dostępności elementów i ekonomiki — czy lepiej zaplanować instalację z zapasem części i dłuższym czasem realizacji, czy skrócić czas i zaakceptować dopasowania na miejscu.

• Dobór KTM/COQISOL dla średnic rury
• Funkcje PDSE i REF w przejściu
• Minimalna odległość od materiałów palnych
• Izolacja a mostki termiczne w przejściu
• Porównanie przejścia ściennego i klasycznego
• Montaż przejścia KTM – praktyczne wskazówki
• Koszty, dostępność i czynniki decyzji zakupowej
• Przejście komina przez ścianę drewnianą - Pytania i odpowiedzi

Poniżej zestawiłem kluczowe dane techniczne i orientacyjne koszty, które ułatwiają wybór rozwiązania dla typowych średnic rur kominowych. Tabela pokazuje, jak zmieniają się wymiary zewnętrzne rury izolowanej, wielkość otworu w ścianie, parametry płyty PDSE i rękawa REF oraz orientacyjne ceny i czasy realizacji.

Zobacz także: Jak zabezpieczyć pękające drewno

Tabela pokazuje prostą prawdę: im większa nominalna średnica rury, tym większy otwór w ścianie i dłuższy rękaw REF, a koszty rosną liniowo, choć ze skokami przy większych średnicach. Zauważ, że PDSE zachowuje stałą rolę ochronną i jego grubość w zestawach rośnie umiarkowanie; to wpływa na możliwość montażu całej jednostki „na równo” ze ścianą drewnianą. Czas montażu przewidziany jest jako orientacyjny i uwzględnia przygotowanie otworu, montaż PDSE, wsunięcie REF, ustawienie dystansów i wstępne uszczelnienie.

Dobór KTM/COQISOL dla średnic rury

Dobór przejścia KTM/COQISOL zaczyna się od prostego pomiaru: zmierz wewnętrzną średnicę przewodu kominowego i sumę warstw izolacji, aby uzyskać zewnętrzną średnicę rury izolowanej, bo to ona decyduje o średnicy otworu i rękawie REF. Prosty przykład: dla rury fi 130 mm z izolacją 25 mm po każdej stronie otrzymamy zewnętrzną średnicę około 180 mm, a więc zestaw z tabeli powyżej będzie adekwatny; margines instalacyjny zwykle dodajemy +10–20 mm, by mieć luz montażowy i zapewnić możliwość uszczelnienia. Wybierając konkretny numer katalogowy KTM, sprawdź tolerancje i zakres regulacji — nie każdy model jest „uniwersalny”, mimo że niektóre warianty obejmują kilka nominalnych średnic w jednym produkcie.

Wybór zaczyna się więc od wymiarów, ale szybko dopada nas drugi warunek: jak zamierzamy prowadzić przewód dalej i jakim ruchem ma być osadzony zestaw; czy planujemy prosty przelot, czy zastosowanie kolanka tuż za ścianą, a może przejście przez ocieplony szacht. Ten element decyduje o potrzebie dodatkowych redukcji lub przejściówek; w praktycznym układzie czasami lepiej wybrać większy REF i przyciąć rękaw niż dokładać łączniki, bo to skraca czas i minimalizuje mostki termiczne. Przy doborze uwzględnij także ciężar elementów i ograniczenia konstrukcyjne ściany drewnianej — zdarza się, że konieczne są dodatkowe usztywnienia ramy otworu.

Zobacz także: Filtr do kominka na drewno: Ekologiczne rozwiązanie 2025

W systemach podwójnie izolowanych KTM/COQISOL zazwyczaj operuje się dwoma wymiarami: średnicą nominalną przepływową oraz średnicą zewnętrzną izolacji; producent podaje zakres kompatybilności, na przykład „otwory wewnętrzne 80–200 mm”, ale w praktyce trzeba sprawdzić, czy to dotyczy średnicy rury czy średnicy rury z izolacją. Z naszego doświadczenia wynika, że bezpośrednie sprawdzenie elementów na budowie i zmierzenie średnicy zewnętrznej rury izolowanej oszczędza niepotrzebnych zwrotów i dopasowań, które generują koszty i opóźnienia.

Jeśli planujesz modernizację istniejącego przewodu, dodaj do pomiaru tolerancję na naddatek uszczelniający oraz możliwość delikatnego przesunięcia panela PDSE; typowy luz montażowy to 10–20 mm, który pozwala na wprowadzenie elementu i dokręcenie uchwytów. Przy projektowaniu nowego przebiegu warto przewidzieć miejsce na kontrolę i czyszczenie — większe średnice ułatwiają konserwację, ale asymetryczne rozwiązania montażowe mogą utrudniać dostęp. Często lepiej wybrać rozwiązanie bardziej „przyjazne serwisowi”, nawet jeśli cena zestawu jest nieco wyższa.

Wybierając KTM, przyjrzyj się parametrom mechanicznym: maksymalnemu obciążeniu, materiałowi kompozytów i sposobowi mocowania do ramy otworu, bo ściana drewniana potrzebuje innych detali niż ściana murowana. Elementy montowane na wewnętrznej stronie PDSE powinny mieć punkt podparcia — czasami stosuje się dodatkową metalową płytę montażową rozkładającą siły na większą powierzchnię, co zapobiega odkształceniom drewna wokół otworu. Jeśli przewidujesz obciążenia dynamiczne, np. przy pracy wentylatora lub trudniejszych warunkach eksploatacji, wybierz wariant z udokumentowaną nośnością.

Na koniec: zawsze dokumentuj pomiary i przygotuj plik z wymiarami przed zamówieniem elementów, bo liczba wariantów wzrasta wraz ze średnicą, a każdy błąd „o 10 mm” może oznaczać konieczność wymiany całego zestawu. Pracuj z rysunkiem i zrób zdjęcie miejsca montażu, tak aby podczas dostawy można było szybko zweryfikować poprawność elementu; to prosta metoda na ograniczenie zwrotów i niedopasowań. Dobrze dobrane przejście to oszczędność czasu i bezpieczeństwo użytkowników ściany drewnianej.

Funkcje PDSE i REF w przejściu

PDSE to płyta przeciwpożarowa — jej rola to stworzenie izolowanej, niepalnej bariery między gorącym przekrojem komina a drewnianą konstrukcją ściany, a także rozkładanie temperatury i mechaniczne wsparcie dla rękawa REF; najczęściej ma ona grubość od 20 do 30 mm i jest wykonana z materiałów o niskiej przewodności cieplnej i wysokiej odporności termicznej. PDSE spełnia dwie funkcje jednocześnie: ogranicza napływ ciepła do konstrukcji palnej i stanowi powierzchnię mocowania dla elementów pomocniczych; dzięki temu minimalizuje ryzyko lokalnego przegrzania drewna. Do tego dochodzi kwestia szczelności — PDSE bywa wykonywana z precyzyjnymi otworami i krawędziami, co ułatwia uszczelnienie po montażu.

REF — rękaw izolacyjny — odpowiada za ciągłość izolacji termicznej i eliminację mostków cieplnych na poziomie przejścia ściany; typowa długość REF w zestawach to 200–400 mm, tak aby objąć sylwetkę rury i wystawać ponad i poniżej płaszczyzny ściany, co ułatwia połączenie z dalszym odcinkiem przewodu. Materiał rękawa z reguły ma niską przewodność cieplną (wartości λ 0,035–0,060 W/mK w zależności od typu izolacji), co sprawia, że temperatura po stronie drewnianej pozostaje bezpieczna nawet przy wysokich temperaturach spalin. REF pełni także rolę kompensacyjną — przy drobnych przesunięciach osi rury rękaw pozwala na pewien ruch bez naruszania ciągłości izolacji.

PDSE i REF razem tworzą system, który realizuje trzy główne cele: ochronę przeciwpożarową, szczelność instalacji i minimalizację strat ciepła. To połączenie jest istotne w budynkach drewnianych, gdzie napięcie między zachowaniem ciągłości izolacji a wymaganą odległością od materiałów palnych jest największe. Projektując przejście, sprawdź deklarowane parametry ogniowe PDSE oraz wartości przewodności cieplnej REF — wartości nominalne pozwalają wykalkulować ostateczne temperatury przy powierzchni drewnianych elementów i dobrać dystanse zgodne ze specyfikacją.

W praktyce montaż PDSE wymaga precyzji: płyta powinna przylegać równo do płaszczyzny ściany, a otwór w niej dopasowany do rękawa REF tak, aby nie powstały szczeliny ani punkty koncentracji ciepła. Uszczelnienia wykonuje się materiałami odpornymi na wysoką temperaturę, które nie tworzą mostków termicznych; pamiętaj, że tradycyjne pianki montażowe o niskiej odporności temperaturowej nie są tu rozwiązaniem. Rękaw REF zwykle montuje się z lekkim luzem, a końcówki zabezpiecza opaskami i elastycznymi uszczelkami, które nie przewodzą ciepła.

Wybór konkretnych materiałów PDSE i REF wpływa na zakres możliwych oszczędności przy montażu i na konieczność stosowania dodatkowych elementów dystansujących; przy grubszych PDSE mamy większą ochronę, ale też konieczność większego frezowania otworu lub zastosowania specjalnych kołnierzy. W efekcie rozsądny kompromis to PDSE o grubości 20–30 mm i rękaw REF długości minimum 200–300 mm dla średnic 100–150 mm, co daje dobrą kombinację bezpieczeństwa i prostoty montażu. Pamiętaj też o dokumentacji technicznej — deklaracje ogniowe i karty produktu powinny być dostępne przy odbiorze.

Minimalna odległość od materiałów palnych

Minimalna odległość od materiałów palnych przy przejściu komina przez ścianę drewnianą jest parametrem krytycznym i standardowo wynosi 75 mm od zewnętrznej powierzchni izolowanej rury do materiału palnego, jeśli zestaw PDSE/REF jest użyty zgodnie z założeniami. Wartość 75 mm to często stosowana praktyka projektowa i jest ona widoczna w specyfikacjach wielu rozwiązań; jednakże zawsze sprawdzaj deklaracje producenta oraz lokalne przepisy, bo mogą istnieć odstępstwa lub dodatkowe wymagania dla szczególnych instalacji. Dla materiałów niepalnych — na przykład tynków mineralnych lub blachy stalowej — dopuszczalne odległości mogą być mniejsze, jednak wtedy istotne jest zabezpieczenie mechaniczne i zapewnienie szczelności.

Przy ocenie minimalnej odległości trzeba wziąć pod uwagę nie tylko statyczny wymiar, ale też dynamikę pracy komina — okresowe skoki temperatur, czyszczenia czy lokalne przepływy powietrza mogą zmieniać rozkład temperatur wokół przejścia. Dlatego przy montażu w ścianach drewnianych rekomenduje się zachowanie „bezpiecznego marginesu”, który w praktycznym ujęciu oznacza dodanie 10–20 mm do wartości nominalnej, aby mieć przestrzeń na uszczelnienia i ewentualne niedokładności wykonawcze. PDSE może zmniejszyć wymaganą odległość, ale tylko wtedy, gdy jego parametry odporności ogniowej są potwierdzone dokumentacją.

W przypadkach, gdy instalacja zbliża się do elementów palnych takich jak belki, słupy czy drewniana okładzina, stosuje się dystanse izolacyjne i metalowe osłony, które rozkładają temperaturę i tworzą fizyczną barierę. Stosowanie metalowych kołnierzy w połączeniu z PDSE daje podwójną ochronę — mechaniczną i ogniową — co jest cenione w zabytkowych lub szczególnie wrażliwych konstrukcjach. Pamiętaj, że każda ingerencja w konstrukcję ściany drewnianej powinna być skalkulowana tak, by nie osłabić stref połączeń konstrukcyjnych oraz by nie prowadzić do kondensacji wilgoci.

Jeśli istnieje potrzeba przejścia przez elementy wykończeniowe lub warstwy izolacji ściennej, planuj trasę tak, aby PDSE przylegała do warstwy, a rękaw REF miał wystarczającą długość, by objąć strefę termiczną po obu stronach przegrody. Zbyt krótki REF to najczęstszy błąd instalacyjny prowadzący do powstawania „gorących punktów” przy krawędzi otworu — te miejsca są zagrożeniem dla drewna i wymagają korekty. Przy wątpliwościach lepiej zwiększyć długość rękawa o 50–100 mm niż pozostawić go skrajnym.

Izolacja a mostki termiczne w przejściu

Mostki termiczne powstają tam, gdzie przerywa się ciągłość izolacji — w przejściach kominowych najczęściej przy zbyt krótkim rękawie REF, źle dopasowanej PDSE lub przy użyciu elementów montażowych, które przenoszą ciepło do konstrukcji ściany. Skutki są proste: wyższe straty ciepła, ryzyko kondensacji i podwyższone temperatury w miejscach newralgicznych, co w drewnie może oznaczać przyspieszone starzenie i utratę wytrzymałości. Z punktu widzenia projektanta i wykonawcy najważniejsze jest utrzymanie ciągłości izolacji i eliminacja „mostków” metalowych lub innych przewodzących elementów bez termicznych przekładek.

Najskuteczniejszym zabiegiem jest projektowanie rękawa REF tak, aby jego osłona izolacyjna zachodziła na warstwę izolacji ściany i była z nią trwale połączona, a PDSE stanowiła nieprzewodzącą przegrodę mechaniczną; wtedy temperatura po stronie drewnianej jest kontrolowana, a mostki praktycznie nie występują. W praktyce montażowej poleca się, aby REF wystawał co najmniej 50–100 mm poza płaszczyznę zewnętrzną ściany po stronie chłodniejszej, co ułatwia podłączenie dalszego odcinka i uszczelnianie bez pozostawiania gołych elementów przewodzących. Uszczelnienia i kołnierze muszą być wykonane z materiałów o niskiej przewodności cieplnej, aby nie tworzyć lokalnych „punktów gorąca”.

Kolejna ważna kwestia to paroizolacja i ochrona przed wilgocią — mostki termiczne sprzyjają kondensacji pary wodnej, która skrapla się w strefach przejścia i może prowadzić do zawilgocenia drewna oraz korozji łączników. Dlatego montaż PDSE i REF powinien być połączony z właściwym ułożeniem paroizolacji po stronie ciepłej i ochroną dyfuzyjną po stronie chłodnej, tak aby cały przekrój był przewidywalny pod kątem migracji wilgoci. Instalator musi uwzględnić te warstwy w swoim rysunku wykonawczym, bo dodanie kolejnej warstwy po montażu zwykle komplikuje robotę.

Warto też pamiętać, że mostki termiczne można wykryć za pomocą prostych metod pomiarowych: pomiary temperatur punktowych oraz audyt termowizyjny po uruchomieniu systemu odsłonią problemy, które wcześniej były trudne do zauważenia. Jeżeli planujesz większą inwestycję w konstrukcjach drewnianych, rozważ zlecenie takiego pomiaru po sezonie eksploatacji; to daje dowód, że projekt działa zgodnie z założeniami i umożliwia korekty w razie potrzeby. Kiedy mostek zostanie wykryty, naprawa zwykle polega na dokomponowaniu REF lub zastosowaniu dodatkowego ocieplenia lokalnego.

Porównanie przejścia ściennego i klasycznego

Przejście ścienne, czyli boczne wyprowadzenie przewodu przez ścianę z użyciem kompletnego zestawu PDSE/REF, różni się od klasycznego przejścia dachowego przede wszystkim lokalizacją i związanymi z nią ryzykami — ściana drewniana narzuca większe wymagania ogniowe, natomiast rozwiązania dachowe wymagają szczelności na warunki atmosferyczne i odpowiedniego kołnierza w połaci. Przejście ścienne jest często tańsze jeśli chodzi o prace dekarskie, ale wymaga precyzyjnego dopasowania dystansów i ochrony materiału palnego; klasyczne przejście przez dach przenosi problem na detale izolacji i obróbek blacharskich. Każde z rozwiązań ma inne wyzwania serwisowe: przy bocznym wyprowadzeniu dostęp do czyszczenia może być łatwiejszy, ale narażenie na zanieczyszczenia i przeciągi może być większe.

Technicznie przejście ścienne wymaga zastosowania PDSE i REF w formie kompaktowego zestawu, a konstrukcja ściany powinna przewidzieć rozkład obciążeń i otworów; w klasycznym przejściu dachowym większą rolę odgrywają elementy odprowadzające wodę i kompensujące ruchy pokrycia dachowego. Czas montażu i koszty robocizny różnią się: montaż przejścia ściennego może trwać od 1,5 do 4 roboczogodzin, podczas gdy kompleksowe przejście dachowe potrafi absorbować cały dzień pracy jednej ekipy wraz z obróbkami. W praktyce decyzja często zależy od komfortu użytkownika i warunków architektonicznych domu — jedno rozwiązanie jest nie zawsze możliwe bez przebudowy konstrukcji.

W kontekście izolacji cieplnej i mostków termicznych przejście ścienne wymaga większej uwagi, bo ściana często jest ocieplona i warstwa izolacji została już dopracowana; klasyczne przejście dachowe pozwala z kolei na łatwiejsze zabudowanie warstw izolacyjnych wokół rury na poddaszu. Jeśli zależy nam na minimalizacji strat ciepła, warto porównać sumaryczną grubość izolacji i potencjalne mostki przed podjęciem decyzji. Dla budynków energooszczędnych każdy detal się liczy i prosty przelot ścienny bez odpowiedniej izolacji może zniweczyć część korzyści cieplnych.

Z punktu widzenia bezpieczeństwa pożarowego, przejście ścienne stawia wyższe wymagania dokumentacyjne i oznaczeniowe — trzeba udokumentować właściwości ogniowe zastosowanych PDSE i REF oraz wykazać zgodność z wymaganiami. Klasyczne przejście dachowe wymaga dowodu szczelności i odporności na warunki zewnętrzne; obie sytuacje wymagają rzetelnej dokumentacji, a bez niej odbiór budynku może być utrudniony. Dlatego planując projekt, zaplanuj dokumenty i sprawdź, jakie atesty muszą towarzyszyć zestawowi.

Montaż przejścia KTM – praktyczne wskazówki

Przed rozpoczęciem montażu przygotuj listę narzędzi i materiałów oraz dokładne wymiary miejsca montażu — zdjęcia i szkic z wymiarami ułatwiają komunikację z wykonawcą i eliminują błędy przy zamówieniu elementów. Typowy zestaw montażowy powinien zawierać PDSE, rękaw REF o odpowiedniej długości, kołnierze montażowe, dystanse, opaski i materiały uszczelniające odporne na temperaturę; dorzucenie kilku zapasowych śrub i opasek nie zaszkodzi, zwłaszcza kiedy montaż odbywa się na wysokości lub w ciasnym otworze. Zadbaj także o zabezpieczenie powierzchni drewnianych podczas pracy — pył i odpryski mogą uszkodzić wykończenie i wymagać poprawek.

Podstawowe kroki montażowe można opisać w prostych punktach: zmierzyć i wyciąć otwór, osadzić PDSE, wprowadzić rękaw REF i podłączyć przewód kominowy, ustawić dystanse i zamocować kołnierze, uszczelnić szczeliny, sprawdzić dystanse od materiałów palnych oraz wykonać końcową kontrolę szczelności i stabilności. Lista kroków sprawia, że praca jest przewidywalna, a ewentualne problemy wychodzą w określonym momencie, co ułatwia korekty. Oto praktyczna lista kroków do wykonania:

• Zmierzyć średnicę rury i zewnętrzną średnicę izolacji.
• Wyznaczyć i wyciąć otwór w ścianie z marginesem 10–20 mm.
• Osadzić PDSE i zabezpieczyć mechanicznie do ramy otworu.
• Wsunąć rękaw REF, dopasować długość i zamocować opaskami.
• Podłączyć przewód kominowy i ustawić dystanse 75 mm od materiałów palnych.
• Uszczelnić połączenia materiałem odpornym temperaturowo i wykonać kontrolę.

Podczas montażu zwróć uwagę na drobne kwestie, które później rzutują na trwałość: czy PDSE przylega równo; czy rękaw REF nie jest ściskany przy krawędzi; czy opaski nie naciskają bezpośrednio na warstwę izolacji komina, bo to może ją uszkodzić. Krótki dialog, który często pojawia się na budowie, brzmi mniej więcej tak: „Czy mamy wystarczający luz na uszczelkę?” — „Tak, zostawiliśmy 15 mm luzu, tu jeszcze dochodzi opaska.” Taka wymiana gwarantuje, że nie zabraknie miejsca na uszczelnienia i korekty montażowe.

Po zmontowaniu wykonaj pomiar odstępów i dokumentację fotograficzną; zapisz w pliku nazwę elementu, jego numer seryjny i wymiary oraz wykonaj próbę szczelności, jeśli to możliwe. To zabezpiecza inwestora i ułatwia ewentualny serwis lub reklamacje, bo od ręki mamy dowód wykonania. Na koniec zarejestruj czynności w protokole montażowym — to dobra praktyka na budowach, która ogranicza późniejsze spory i przyspiesza odbiory.

Koszty, dostępność i czynniki decyzji zakupowej

Koszt zestawu KTM/COQISOL zależy od średnicy, długości rękawa REF, specyfikacji PDSE i dodatkowych akcesoriów montażowych; w tabeli powyżej podałem orientacyjne ceny netto — od około 450 PLN dla najmniejszych zestawów do ponad 1 300 PLN dla dużych średnic. Do tego dochodzą koszty transportu i ewentualnego opóźnienia realizacji; orientacyjny czas realizacji to 1–7 dni roboczych, choć dla nietypowych wymiarów może się on wydłużyć do 2–3 tygodni. W budżecie uwzględnij również robociznę — koszt montażu wliczony w roboczogodziny może wahać się od 150 do 350 PLN za roboczogodzinę w zależności od regionu i stopnia trudności prac.

Dla ułatwienia decyzji przygotowałem prosty wykres porównawczy cen zestawów dla typowych średnic — wykorzystaj go jako punkt odniesienia przy kalkulacji budżetu i przy porównywaniu ofert. Wykres pokazuje, że koszty rosną raczej liniowo z średnicą, ale skok jakościowy następuje przy przejściu z grupy średniej do dużej, gdzie rośnie też potrzeba dodatkowych elementów usztywniających. Wybór między tańszym zestawem a droższym nie zawsze jest oczywisty — kluczowe są parametry ogniowe PDSE, jakość materiałów REF i dostępność dokumentacji technicznej, bo one decydują o bezpieczeństwie i kosztach eksploatacji.

Przy zakupie zwróć uwagę na: kompatybilność z nominalną i rzeczywistą średnicą rury, dostępność części zamiennych (rękawy REF i płyty PDSE często są dostępne jako osobne elementy), parametry ogniowe oraz czas realizacji zamówienia. Często decyzja zależy od terminu — jeżeli projekt wymaga szybkiej realizacji, wybór standardowego, szeroko dostępnego zestawu jest racjonalny; w sytuacji, gdy mamy czas, lepiej dopasować zestaw do wymiarów i wykonać zamówienie niestandardowe, co w dłuższej perspektywie daje lepsze dopasowanie i niższe koszty eksploatacji. Zwróć też uwagę na warunki dostawy i ewentualne koszty zwrotów — elementy duże i ciężkie generują wysokie opłaty transportowe.

Inne czynniki decydujące to miejsce przechowywania i logistyka montażu — gdy dostawa jest rozbita na wiele stron budowy, warto planować części w kolejności montażu, tak aby uniknąć sytuacji, gdzie nie mamy części kluczowej i trzeba przerywać prace. W dokumentacji zakupowej zapisuj rodzaj plików technicznych i atestów, aby na etapie odbioru nie brakowało istotnych dokumentów — to ułatwia odbiory i potwierdza, że elementy spełniają wymagane kryteria. Ostatecznie decyzja zakupowa to równowaga pomiędzy jakością, czasem dostawy i kosztem całkowitym instalacji.

Na koniec warto wspomnieć o kilku praktycznych liczbach: typowy komplet PDSE i REF dla średnicy 150 mm to wydatek rzędu 800 PLN netto, koszt montażu 2–3 roboczogodziny plus materiały dodatkowe około 50–150 PLN, a realizacja zamówienia w standardzie 2–5 dni. W procesie decyzyjnym uwzględnij także ewentualne koszty dodatkowe związane z adaptacją otworu w ścianie i ewentualnym wzmocnieniem konstrukcji drewnianej, bo to często pomijany element budżetu. Zebrane dane i tabele ułatwiają porównanie wariantów i podjęcie racjonalnej decyzji inwestycyjnej.

Przejście komina przez ścianę drewnianą - Pytania i odpowiedzi

• Jakie elementy składają się na zestaw KTM/PDSE do przejścia przez ścianę drewnianą?

  Przejście KTM/PDSE składa się ze szczelnej płyty przeciwpożarowej PDSE oraz rękawa izolacyjnego REF. COQISOL, które tworzą integralny układ do przejść przez ścianę lub szacht kominowy, zapewniający szczelność, ochronę przeciwpożarową i izolację.

• W jakich średnicach dostępne są przejścia KTM i jak dopasować je do rury izolowanej?

  Przejścia KTM występują w kilku wariantach, m.in. z zewnętrzną średnicą 180 mm dla otworów 80–200 mm. Dla odpowiedniego dopasowania należy dobrać KTM do średnicy zewnętrznej rury izolacyjnej (np. fi 150 mm odpowiada wewnętrznej i zewnętrznej średnicy instalacji).

• Jak zapewnić bezpieczną izolację i odstęp od materiałów palnych?

  Kluczowe jest utrzymanie odległości od materiałów palnych na 75 mm, zachowanie ciągłości izolacji oraz użycie wałów/elementów wykończeniowych zapewniających szczelność szachtu. System powinien eliminować mostki termiczne i utrzymywać integralność izolacji podczas użytkowania komina.

• Jak przebiega montaż i na co zwrócić uwagę przy poddaszu/ścianie?

  Proces montażu obejmuje przygotowanie otworu, właściwe dopasowanie i zamocowanie przejścia KTM/PDSE, sprawdzenie szczelności oraz zgodności z wytycznymi producenta. Warto skonsultować dobór z doradcą i uwzględnić możliwości dopasowania do poddasza oraz kontynuacji izolacji na całej długości przewodu.